اثر بهترین روش های مدیریتی و روش های توسعه کم اثر در بهبود کمیت سیلاب های شهری مطالعه موردی بخشی از منطقه 2تهران
محل انتشار: کنگره بین المللی سالانه یافته های نوین در علوم کشاورزی و منابع طبیعی، محیط زیست و گردشگری
سال انتشار: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 636
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NEWCONF05_038
تاریخ نمایه سازی: 11 اسفند 1398
چکیده مقاله:
از اساسی ترین مشکالت در توسعه شهری افزایش سطوح غیرقابل نفوذ می باشد. که منجر به وقوع رواناب و سیلاب شهری می شود. در این زمینه و برای کنترل تشدید سیالب و خسارات ناشی از آن پژوهش های بسیاری با استفاده از مدلهای مختلف ریاضی و کامپیوتری و همچنین روشهای مختلف کنترل سیالب انجام شده است .دراین تحقیق با استفاده از مدل_ SWMMEPA1دبی پیک رواناب بارش با دوره بازگشت 5 ساله در وضع موجود منطقه و استفاده از دو روش توسعه کم اثر روکش نفوذپذیر و سیستم ماند بیولوژیکی در بخشی از ناحیه3منطقه 2تهران محاسبه شده است. حوضه بندی درونشهری براساس نقشه توپوگرافی1/2222شهر تهران به دست آمده است و مشخصات فیزیوگرافی زیرحوضه ها با استفاده از نرم افزار GIS2 محاسبه شده است. نتایج نشان داده است که اعمال روشهای توسعه کم اثر در گره های خروجی منطقه مورد مطالعه باعث کاهش دبی پیک رواناب میشود و در این مطالعه روش نوین روکش نفوذپذیردرصد کاهش دبی پیک بیشتری از سیستم ماند بیولوژیکی در هر 5گره خروجی داشته است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سمر نیاکان
دانشجو، کارشناسی ارشد ساز ه های آبی، گروه ساز ه های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
جمال محمد ولی سامانی
استاد، گروه ساز ه های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس
سیده لیلا رضوی طوسی
دکتری ساز ه های آبی، گروه ساز ه های آبی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس